Wi speelt Theater

 

An´n 21 November 2015 harr de Jugendutschuss vun´n Heimatvereen inlaadt´ to en Theaternameddag för Kinner op Platt. Dat geiht ganz wunnerbor, över dat Theaterspeel Kinner an´t Plattdüütsche rantoföhren. Se speelt je een ganz annern un sünd nich se sülvst un denn fallt dat ok nich so swoor, en Spraak to snacken, in de man nich to Huus is. So weer ok nich dat utwennig lehren vun de Stücken nich wichtig. All schullen blots in´t Spelen un vör allen in´t Snacken kamen. Dor störte dat denn ok nich, dat de Kinner bi´t Spelen en Zeddel in de Hand harrn.

Dörteihn Jungs und Deerns, de vun de Heinrich-Rantzau-School ut Sebarg, de Dr.-Gerlich-School ut Trappenkamp un vun de Grundscholen in Rickel un Schlamersdörp kemen, hebbt mitmaakt.

Irmtraut Falk, Anke Thordsen un Petra Wede vun´n Heimatvereen, de sik all dree goot utkennt mit Plattdüütsch an de Grundschool, hebbt twee Stünnen lang mit de Jungs un Deerns (twischen söven un teihn Johr oolt) lütte Stücke inöövt. To´n Afsluss geev dat en Vörstellung för de Öllern, Grootöllern, Geswister, Paten un Frünnen. Sogor en Schoolmeester weer extra kamen. Mit binah sösstig Lüüd in´t Publikum weer de Studiobühn in de JugendAkademie in Sebarg düchtig vull. Dor weern nich blots de Kinner opreegt. Ok de dree Fruunslüüd vun´n Heimatvereen harrn Lampenfever, dat ok allens goot glücken wörr.

To´n Begröten süngen all Kinner dat Leed „Moin moin, leve Lüüd“, dat se all ut de School kennt. Na dat Motto „Droopt sik twee“ wörrn söss Döntjes speelt. Hier blots mal en Bispill: En Butscher Monarch sitt op en Bank un hett blangen sik en poor Geldstücken. Kümmt dor en tweten Penner vörbi un seggt: „Na, tellst du dien Geld?“ „Nee“, seggt dor de eerste, „ik wull blots mal weten, wat dat fö´n Geföhl is, wenn man Geld op de Bank hett.“

Na de lütten, lustigen Stücken keem en langes Stück, wo all Kinner dorbi weern. „Ole wünscht sik en Popp“ is över en Jung, de to Wiehnachten geern en Popp hebben will. Man sien Öllern sünd dorgegen. De Kinner op´n Schoolhoff argert em. Dat maakt em nix, Ole köfft sik en Popp. All Lüüd wunnert sik över den Jung mit de Popp op´n Arm. Un Ole wunnert sik över de Lüüd. He seggt to sien Popp: „De verstaht eben nich, dat du en Papa bruukst.“ Dat keem bi de Tokiekers goot an.

Achterran geev dat noch dree Stücken, so hett jeedeen Kind dree Maal op de Bühn stahn hett. Verafscheedt wörr dat Publikum mit dat Leed: „Dat Speel is vörbi“. Schaadt, fünnen se all, dat de twintig Minuten vun de Vörstellung al vörbi weern. Keen harr markt, wo flink de Tiet vergahn weer.

Un all weern sik eenig, dat hett nich blots de Kinner veel Spaaß maakt. Ok Irmtraut Falck, Anke Thordsen un Petra Wede hebbt veel Freud an dissen Nameddag hat, ganz to swiegen vun dat Publikum. Dat maakt wi wiss mal wedder!

Petra Wede

“Dat Speel ist vörbi, hett Spaaß maakt mit di”, süngen de Kinner to´n Afsluss för dat Publikum